چندروز قبل، سایت منتسب به تئوری‌پرداز دونرخی‌کردن بنزین در یادداشتی با عنوان «وجود فساد در بنزین دونرخی؛ از واقعیت تا توهم» ضمن دفاع از طرح بنزین دونرخی تلاش کرد که با بهره‌گیری از اعداد و ارقام به مخاطب بقبولاند که هزینه‌های دونرخی‌کردن بنزین ناچیز است و بعضی از سوء‌استفاده‌های احتمالی نظیر فروش سهمیه خودروهای شخصی اساسا سوءاستفاده نیست و فساد ناشی از فروش سهمیه خودروهای عمومی که قرار است بعد از این براساس سهم تعیین‌شده توسط دولت سوخت بگیرند در مقابل صرفه‌جویی احتمالی طرح بسیار ناچیز است! و باید با اجرای این طرح با قاچاق بنزین مبارزه کرد. پرواضح است که با نزدیک‌شدن قیمت داخلی بنزین به قیمت جهانی آن، موضوع قاچاق تا اندازه فراوانی منتفی شده است. البته در بخش دیگری از این یادداشت به‌درستی از کارگران و فعالان عرصه توزیع بنزین دفاع شده است؛ دفاعی که به نظر می‌رسد این‌بار به‌منظور توجیه طرح دونرخی‌شدن بنزین صورت پذیرفته است. اینکه یکی از بهترین راه‌های کاهش سوءاستفاده در زمینه توزیع بنزین، تک‌نرخی‌کردن آن است بر کسی پوشیده نیست اما اصرار طراحان فروش بنزین دونرخی بر کم‌اهمیت جلوه‌دادن تخلفات و تهدیدات ناشی از اجرای این طرح با توجه به مواضع صریح سخنگوی دولت و رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، وزیر نفت، رئیس اتحادیه جایگاه‌داران بنزین کشور و اکثریت بدنه کارشناسی در حوزه صنایع پایین‌دستی نفت، ابهامات طرح را دوچندان کرده و بر پیچیدگی‌های آن می‌افزاید. طرفداران بنزین دونرخی هرچند تلاش زیادی در منطقی جلوه‌دادن طرح مصوبشان انجام دادند اما در فحوای دفاعیات خود «ناخواسته» سعی در کم‌ارزش نشان‌دادن تخلفات احتمالی ناشی از فروش بنزین دونرخی داشتند که البته همین تلاش حداکثری موجب شد تا در بسیاری از موارد ناخواسته به‌صورت رسمی پتانسیل فسادزایی این طرح را بپذیرند و پس از ارسال انواع و اقسام پیام‌های درست و غلط مدعی شدند؛ «کل فساد احتمالی ناشی از بنزین دونرخی بسیار کمتر از عواید ناشی از کاهش تقاضای بنزین بعد از سهمیه‌بندی است». این جمله که شاه‌بیت استدلال‌های مدافعان طرح دونرخی است، باید به‌عنوان یک هشدار بجا تلقی شده و کارشناسان موافق طرح را به تأمل بیشتر در آن ترغیب کند. فارغ از اینکه آیا فروش توأمان بنزین با نرخ پایه هزارتومان و نیز نرخ فوب به‌علاوه قیمت تمام‌شده داخل کشور موجب کاهش تقاضای بنزین خواهد شد یا خیر و اینکه آیا سازوکار اجرای این طرح در کشور وجود دارد یا نه، آنچه در میان کشمکش بین طرفداران و مخالفان عرضه بنزین دونرخی نباید مغفول بماند این است که در شرایط فعلی «قیمت جهانی بنزین» و با توجه به «بهای داخلی این فراورده نفتی» و «فروش تک‌نرخی آن در کشور» چه مخاطره مهمی وجود دارد که مجلس حاضر شده است ریسک ایجاد فساد (به اذعان طرفداران طرح) در فروش بنزین دونرخی را به جان بخرد و ثبات نسبی حاکم بر عرضه و فروش بنزین را با توجه به کاهش تخلفات پس از تک‌نرخی‌شدن آن برهم بزند و مجددا طرحی را بیازماید که قبلا تجربه شده و نتایج نامطلوب آن بر همگان روشن است.
